عرفان و خودشناسی

🔈 فایل صوتی

📁 چله جوشن کبیر (شرح اشراقی بر اسامی پروردگار)

📂 فراز یازدهم - ملجأ حیات

👤 علی مقدم

1️⃣1️⃣ قسمت یازدهم

⏱️ مدت زمان 55 دقیقه

@Khodshenasivo
@spiritual_mind
🆑 کانال عرفان و خودشناسی

🔈 فایل صوتی

📁 چله جوشن کبیر (شرح اشراقی بر اسامی پروردگار)

📂 فراز دهم - رحمت گسترده

👤 علی مقدم

0️⃣1️⃣ قسمت دهم

⏱️ مدت زمان 60 دقیقه

@Khodshenasivo
@spiritual_mind
🆑 کانال عرفان و خودشناسی

رعایت قانون جبران

دوستان عزیز در مسیر رشد معنوی و بیداری آگاهی، فراموش نکنیم که قانون جبران یکی از ارکان اساسی جهان هستی است. هر نیکی، هر لطف، هر حمایت، چون دانه‌ ای در زمین آگاهی کاشته می ‌شود و دیر یا زود به شکلی زیبا به زندگی ما باز می ‌گردد.

اگر محتوای این مسیر برای دل شما ارزشمند بوده، دعوت می ‌کنم با واریز مبلغی به دلخواه همراهی ‌تان را با این راه نورانی ابراز کنید

6037 6974 9743 0766
حسین اکبرلو
بانک صادرات

این هدیه‌ کوچک، تنها نشانه‌ ای ‌ست از عشق تعادل و انرژی مثبتی که در این جریان جاری‌ است.

با مهر و سپاس از حضور دلگرم ‌کننده‌تان🌿🌹

تمرین هایی برای بازگشت به لحظه حال 1 - هنگام غذا خوردن وقتی مشغول غذا خوردن هستید و متوجه می شوید ذهنتان درگیر قضاوت دیگران یا مرور اتفاقات گذشته شده است، توجه خود را به دست هایتان برگردانید. حرکت دست هنگام برداشتن قاشق، بالا آوردن آن و گذاشتن غذا در دهان…

تمرین هایی برای بازگشت به لحظه حال 1 - هنگام غذا خوردن وقتی مشغول غذا خوردن هستید و متوجه می شوید ذهنتان درگیر قضاوت دیگران یا مرور اتفاقات گذشته شده است، توجه خود را به دست هایتان برگردانید. حرکت دست هنگام برداشتن قاشق، بالا آوردن آن و گذاشتن غذا در دهان…

تمرین هایی برای بازگشت به لحظه حال

1 - هنگام غذا خوردن

وقتی مشغول غذا خوردن هستید و متوجه می شوید ذهنتان درگیر قضاوت دیگران یا مرور اتفاقات گذشته شده است، توجه خود را به دست هایتان برگردانید. حرکت دست هنگام برداشتن قاشق، بالا آوردن آن و گذاشتن غذا در دهان را مشاهده کنید. مزه غذا و حرکت فک خود را احساس کنید.

2 - هنگام راه رفتن

وقتی در خیابان راه می روید و متوجه می شوید در حال قضاوت کردن کسی یا مرور خاطره ای هستید، توجه خود را به قدم هایتان برگردانید. تماس کف پا با زمین و جابه جایی وزن بدن را احساس کنید. اجازه دهید فکر وجود داشته باشد، اما تمام توجه تان را به آن نسپارید.

3 - هنگام شستن ظرف ها

وقتی مشغول شستن ظرف ها هستید و ذهنتان درگیر گفت و گویی قدیمی یا نگرانی های آینده می شود، به تماس دست ها با آب، حرکت اسفنج روی ظرف و صدای آب توجه کنید. به جای غرق شدن در افکار، به کاری که همین حالا انجام می دهید بازگردید.

4 - هنگام نوشیدن چای

وقتی چای می نوشید و ذهنتان درگیر مقایسه خود با دیگران است، گرمای فنجان در دستتان، حرکت دست هنگام بالا آوردن آن و مزه چای را احساس کنید. چند لحظه با تمام توجه خود چای بنوشید.

5 - هنگام گوش دادن به دیگران

وقتی کسی با شما صحبت می کند و متوجه می شوید به جای گوش دادن، در ذهنتان مشغول قضاوت او یا آماده کردن پاسخ خود هستید، توجهتان را به کلمات و صدای او برگردانید. اجازه دهید حرفش تمام شود و سپس پاسخ دهید.

6 - هنگام عصبانیت

وقتی از رفتار کسی ناراحت می شوید و ذهنتان شروع به سرزنش او می کند، پیش از واکنش نشان دادن، چند لحظه مکث کنید. به احساس بدنتان توجه کنید. آیا فکتان منقبض شده یا شانه هایتان سفت شده اند؟ احساس خود را مشاهده کنید و بعد تصمیم بگیرید چگونه پاسخ دهید.

7 - هنگام استفاده از تلفن همراه

وقتی بی اختیار تلفن همراهتان را برمی دارید یا بارها پیام های خود را بررسی می کنید، لحظه ای مکث کنید. ببینید چه چیزی در ذهنتان می گذرد. آیا منتظر تایید کسی هستید؟ آیا از احساس تنهایی فرار می کنید؟ بدون سرزنش خود، انگیزه تان را مشاهده کنید.

8 - هنگام انتظار کشیدن

وقتی در صف ایستاده اید یا منتظر کسی هستید و بی حوصلگی به سراغتان می آید، به جای غرق شدن در افکار، تماس پاهایتان با زمین و احساس بدنتان را مشاهده کنید. چند لحظه بدون عجله و بی قراری، در همان موقعیت حضور داشته باشید.

9 - هنگام شنیدن تعریف و تمجید

وقتی کسی از شما تعریف می کند و متوجه می شوید ذهنتان می خواهد خود را بزرگ تر نشان دهد یا منتظر تعریف بیشتری است، واکنش درونی خود را مشاهده کنید. آیا به تحسین دیگران نیاز دارید؟ آیا دوست دارید این تعریف را برای دیگران بازگو کنید؟ فقط متوجه این میل شوید، بدون اینکه خودتان را سرزنش کنید.

10 - هنگام مقایسه خود با دیگران

وقتی موفقیت یا توانایی کسی را می بینید و احساس می کنید خودتان را با او مقایسه می کنید، مکث کنید و متوجه افکارتان شوید. به جای پرسیدن اینکه چه کسی بهتر است، از خود بپرسید: «آیا چیزی هست که بتوانم از این فرد یاد بگیرم؟»

11 - هنگام زنده شدن خاطرات گذشته

وقتی خاطره ای ناگهان در ذهنتان زنده می شود و احساس می کنید دوباره درگیر آن اتفاق شده اید، به محیط اطرافتان توجه کنید. چند چیزی را که می بینید مشاهده کنید، صداهای اطراف را بشنوید و تماس بدنتان با صندلی یا زمین را احساس کنید. به یاد بیاورید که اکنون در زمان حال هستید و آنچه تجربه می کنید، خاطره ای از گذشته است.

12 - هنگام نگرانی درباره آینده

وقتی ذهنتان مدام اتفاقات احتمالی آینده را مرور می کند، از خود بپرسید: «آیا اکنون کاری از دست من برمی آید؟» اگر بله، قدمی عملی بردارید. اگر نه، توجه خود را به کاری که در همین لحظه انجام می دهید برگردانید.

13 - هنگام انجام کارهای روزمره

وقتی اتاقتان را مرتب می کنید، لباس می پوشید یا وسایلتان را جابه جا می کنید، تمام توجهتان را برای چند لحظه به همان کار بدهید. حرکت دست ها، تماس اشیا با بدن و ترتیب انجام کار را مشاهده کنید. لازم نیست برای تجربه حضور، حتما کار خاصی انجام دهید.

14 - هنگام دراز کشیدن برای خواب

وقتی دراز کشیده اید و ذهنتان مشغول مرور اتفاقات روز یا ساختن سناریوهای آینده است، به تماس بدنتان با تشک و بالش و حرکت طبیعی تنفستان توجه کنید. هر بار که متوجه شدید در افکار غرق شده اید، بدون ناراحتی و سرزنش، توجه خود را به بدن برگردانید.

15 - هنگام قضاوت کردن خود

وقتی ذهنتان می گوید چرا اشتباه کردم، چرا مثل دیگران نیستم یا چرا به اندازه کافی خوب نیستم، لحظه ای مکث کنید. متوجه شوید که در حال قضاوت خودتان هستید. به جای پذیرفتن فوری این افکار به عنوان حقیقت، آنها را مشاهده کنید و از خود بپرسید: «آیا می توانم اشتباهم را ببینم و از آن یاد بگیرم، بدون اینکه خودم را تحقیر کنم؟»

#سخن_ادمین

دوستان عزیزم ❤️

چند تمرین ساده و کاربردی آماده کرده ام که کمک می کنند وقتی ذهنتان درگیر افکار، خاطرات یا قضاوت می شود دوباره به لحظه حال برگردید و با آگاهی بیشتری متوجه افکار و واکنش های خود شوید
این تمرین ها را در موقعیت های مختلف زندگی روزمره می توانید انجام دهید

در ادامه برایتان می فرستم 👇

هر کس به چیزی می‌ بالد بسیاری، تفاخر را تنها در ثروت و دارایی می ‌بینند؛ حال آنکه از نگاه اهل معرفت، تفاخر بسیار گسترده‌تر از آن است. هر گاه انسان ارزش خود را در مقایسه با دیگران بجوید و به آنچه در اختیار دارد بنازد، بذر تفاخر در جان او کاشته شده است. یکی…

هر کس به چیزی می‌ بالد


بسیاری، تفاخر را تنها در ثروت و دارایی می ‌بینند؛ حال آنکه از نگاه اهل معرفت، تفاخر بسیار گسترده‌تر از آن است. هر گاه انسان ارزش خود را در مقایسه با دیگران بجوید و به آنچه در اختیار دارد بنازد، بذر تفاخر در جان او کاشته شده است. یکی به مال خود می ‌بالد، دیگری به دانش، یکی به زیبایی، دیگری به نسب، مقام، قدرت، فرزندان، عبادت، شهرت یا هنر. نفس، هر نعمتی را وسیله‌ای برای برتری ‌جویی می ‌کند، مگر آنکه نور معرفت آن را مهار سازد.
عارفان، تفاخر را بیماری جان می ‌دانند؛ بیماری ‌ای که انسان را از حقیقت خویش دور می ‌کند. زیرا تا آدمی خود را با دیگران می ‌سنجد، هنوز خویشتن را نشناخته است. کسی که گوهر وجود خود را یافته باشد، نیازی به اثبات خود ندارد. خورشید برای برتری بر ستارگان طلوع نمی ‌کند؛ رسالت او نور بخشیدن است.
نفس آدمی همواره می ‌خواهد برتری خود را به نمایش بگذارد. اگر ثروت داشته باشد، به ثروتش می ‌نازد؛ اگر دانش داشته باشد، به علمش؛ اگر عبادت کند، عبادتش را سرمایه تفاخر می ‌سازد. تفاوتی میان کسی که به کاخ خود فخر می ‌فروشد و آنکه به محراب عبادت خویش می ‌نازد نیست؛ هر دو هنوز در بند «من» گرفتارند.
خداوند نعمت ‌ها را یکسان میان بندگان تقسیم نکرده است؛ زیرا حکمت او در تفاوت ‌ها جلوه‌گر است. به یکی ثروت داده، به دیگری علم، به سومی صبر و به دیگری هنر یا قلبی مهربان. این تفاوت ‌ها برای مسابقه نیست؛ برای تکامل جهان است.
ریشه تفاخر، ناآگاهی از حقیقت نفس است. کسی که خود را نشناخته، ارزش خویش را در نگاه مردم جستجو می ‌کند. اما تحسین مردم، سایه ‌ای گذراست؛ آنچه می ‌ماند، حقیقت انسان است، نه تصویری که دیگران از او ساخته ‌اند.
اهل معرفت گفته ‌اند: اگر نعمتی به تو عطا شد، آن را امانت بدان، نه نشانه برتری. هیچ نعمتی ملک حقیقی انسان نیست؛ همه امانت ‌هایی هستند که برای آزمودن دل‌ها به انسان سپرده شده‌اند.
تفاخر، انسان را از شکرگزاری دور می ‌کند. کسی که پیوسته به داشته ‌های دیگران می ‌نگرد، نعمت ‌های خود را نمی ‌بیند و کسی که تنها به داشته ‌های خود می ‌نگرد، گرفتار غرور می ‌شود. اما انسان الهی همه نعمت ‌ها را جلوه لطف خداوند می ‌بیند.
در پایان، آنچه انسان را بزرگ می ‌کند، برتری بر دیگران نیست؛ رهایی از نیاز به برتر بودن است. اهل دل نه به مال می ‌بالند، نه به علم، نه به عبادت و نه به مقام؛ آنان تنها به فضل الهی دل خوش دارند. هر نعمتی که انسان را به خود مشغول کند، حجاب است و هر نعمتی که او را به خدا نزدیک سازد، راه نجات. خوشا به حال آن‌که از تفاخر رها شد؛ زیرا او همه چیز را از خدا می ‌بیند، برای خدا می ‌خواهد و به سوی خدا باز می‌ گردد.


حسین اکبرلو
سپاس از همراهی شما 🌹🙏

🆔 @Khodshenasivo
🆑 عرفان و خودشناسی

🔈 فایل صوتی

📁 چله جوشن کبیر (شرح اشراقی بر اسامی پروردگار)

📂 فراز نهم - حفاظت الهی

👤 علی مقدم

9️⃣ قسمت نهم

⏱️ مدت زمان 52 دقیقه

@Khodshenasivo
@spiritual_mind
🆑 کانال عرفان و خودشناسی

🔈 فایل صوتی

📁 چله جوشن کبیر (شرح اشراقی بر اسامی پروردگار)

📂 فراز ششم - تواضع راه رستگاری

👤 علی مقدم

6️⃣ قسمت ششم

⏱️ مدت زمان 34 دقیقه

@Khodshenasivo
@spiritual_mind
🆑 کانال عرفان و خودشناسی

وقتی کسی دلت را می ‌شکند چگونه دوباره آرام بگیری؟ راز تسلیم و رضا از نگاه ابن‌عربی

چرا پذیرش لحظه حال اینقدر مهم است؟


تمامی مقاومت درونی به صورت نوعی از منفی گرایی تجربه میشود. همه منفی گرایی ها، نوعی مقاومت است. دو واژۀ منفی گرایی و مقاومت تقریباً در معنا با هم مترادف هستند. دامنۀ منفی گرایی از آزردگی و بیقراری تا خشم شدید، از حالت افسردگی یا رنجش و کج خلقی تا نومیدی منجر به خودکشی، گسترده است. گاهی مقاومت، تندیس دردِ عاطفی را بیدار میکند که در این صورت، حتی یک وضعیت اندکی نامطلوب نیز میتواند منفی گرایی شدیدی مانند خشم، افسردگی یا اندوهی ژرف را به وجود بیاورد.
«من درونی» معتقد است که میتواند با منفی گرایی، واقعیت را دستکاری کند و به آنچه میخواهد برسد. معتقد است که از این راه میتواند شرایط مورد نظر را به وجود بیاورد یا شرایطی نامطلوب را بر طرف کند. کتاب «دوره معجزات» به درستی به این نکته اشاره کرده است: «هرگاه غمگین هستید، این باور ناآگاهانه در شما وجود دارد که غمگین بودن میتواند آنچه را که می خواهید برایتان «خریداری» کند.» اگر ذهن شما معتقد نیست که غمگینی کارآیی دارد، چرا آن را ایجاد میکند؟ البته واقعیت این است که منفی گرایی کارآیی ندارد. منفی گرایی به جای جذب شرایطی مطلوب، بروز آن را متوقف می کند. به جای این که شرایط نامطلوبی را برطرف کند، آن وضعیت را در جایش نگه می دارد. تنها کارکرد «سودمندی» که غمگین بودن دارد، تقویت «من درونی»ست و از این رو «من درونی» شیفته آن است.
هنگامی که هویت خویش را با گونه ای از منفی گرایی یکی کرده باشید، نمی خواهید آن را رها کنید و در حیطه ای عمیق از ناآگاهی، خواهان تغییری مثبت نیستید. تغییر مثبت، هویت شما را به عنوان شخصی افسرده، خشمگین یا انسانی بدبیار تهدید می کند. آنگاه یا پدیده های مثبت زندگی تان را نادیده می گیرید و انکار می کنید یا در آنها اختلال به وجود می آورید. این، پدیده ای رایج و همچنین نوعی دیوانگی است.
به طور کلی، منفی گرایی کاملاً غیر طبیعی و آلاینده روان است. از سوی دیگر، ارتباط عمیقی میان مسموم کردن و تخریب طبیعت با منفی گرایی گسترده ای که در روان جمعی بشر انباشته شده است، وجود دارد. جز انسان هیچ شکل دیگری از حیات روی این سیاره منفی گرایی را نمی شناسد. درست همان گونه که غیر از انسان هیچ موجود دیگری کرۀ زمین را که تغذیه کننده و نگهدارنده او بوده، این چنین مسموم نکرده و مورد حمله قرار نداده است. آیا تاکنون گلی غمگین یا درخت بلوطی پرتنش دیده اید؟ آیا تاکنون با دلفینی افسرده رو به رو شده اید؟ یا با قورباغه ای که دربارۀ اعتماد به نفس مشکل داشته باشد؟ گربه ای که نتواند قرار داشته باشد یا پرنده ای که آزردگی و نفرت را با خود حمل کند، دیده اید؟
فقط حیواناتی ممکن است گهگاه تجربه ای مشابه منفی گرایی داشته باشند یا علایمی از رفتار عصبی از خودشان بروز دهند که در ارتباط نزدیک با انسان به سر می برند و از این رو با ذهن و دیوانگی او آشنا و مرتبط شده اند.
گیاهان و حیوانات را تماشا کنید و بگذارید آنها پذیرش آنچه را هست و تسلیم در برابر «لحظه حال» را به شما بیاموزند. بگذارید «بودن» را به شما بیاموزند. بگذارید یکپارچگی یا یکی بودن، خویشتن خویش بودن و واقعی بودن را به شما بیاموزند. بگذارید چگونه زیستن و چگونه مردن و چگونه زندگی و مرگ را به مشکل تبدیل نکردن را به شما بیاموزند.


اکهارت تله
نیروی حال
ص 215 و 216 و 217

🆔 @Khodshenasivo
🆑 عرفان و خودشناسی

🔈 فایل صوتی

📁 چله جوشن کبیر (شرح اشراقی بر اسامی پروردگار)

📂 فراز پنجم - مسیر بهشت الهی

👤 علی مقدم

5️⃣ قسمت پنجم

⏱️ مدت زمان 50 دقیقه

@Khodshenasivo
@spiritual_mind
🆑 کانال عرفان و خودشناسی